Ik heb ongeveer tien miljoen businessideeën.
En iedere week komt er wel eentje bij.
Dat is trouwens niet iets van de laatste jaren. Het is een van de redenen waarom ik tien jaar geleden überhaupt ondernemer ben geworden.
Toen ik nog op een accountantskantoor werkte, had ik ook continu ideeën. Dingen waarvan ik dacht: dit kunnen we maken, dit kunnen we anders doen, dit zou leuk zijn.
Alleen werkt dat in loondienst natuurlijk net even anders.
Je kunt wel iets bedenken, maar vervolgens moet het bedrijf daar iets van vinden. Er moeten mensen naar kijken. Je moet overleggen. Terwijl ik het liefst denk: leuk idee, we gaan het doen.
Die vrijheid vond ik toen ik voor mezelf begon.
En tien jaar later werkt mijn hoofd nog steeds precies zo.
In mijn hoofd staat het hele bedrijf al
Mijn beste ideeën krijg ik meestal als ik buiten ben. Tijdens het wandelen bijvoorbeeld.
Of als ik naar een event met andere ondernemers ben geweest. Dat is ook een van de redenen waarom ik daar graag naartoe ga. Je stapt even uit je eigen bubbel, spreekt allerlei verschillende mensen en hoort waar zij mee bezig zijn.
Op de terugweg zit ik vervolgens het liefst alleen in de auto. Geen muziek aan. Even niks.
En dan begint het.
Voor ik thuis ben, heb ik in mijn hoofd ongeveer het hele bedrijf al gebouwd.
Ik weet wat het idee moet worden, hoe de website eruit gaat zien, wat de naam kan zijn en wat de look & feel wordt.
En als ik mezelf niet tegenhoud, kan het daarna heel snel gaan.
Heb ik ’s ochtends een idee, dan kan er diezelfde middag een website staan. Funnel erbij, socials gemaakt, plan uitgewerkt.
Dat is een van mijn grootste krachten als ondernemer.
Maar inmiddels weet ik dat het ook een van mijn grootste valkuilen is.
Niet ieder leuk idee hoeft een bedrijf te worden
Ik heb de afgelopen tien jaar lang niet al die ideeën uitgevoerd.
Gelukkig maar.
Maar sommige wel.
Zo maakte ik ooit de podcast Vrouwen die de geschiedenis veranderen. Ik wilde heel graag een podcast maken, maar absoluut niet over finance. Ik vind geschiedenis ontzettend interessant, dus besloot ik daar iets mee te doen.
En niet even snel. Ik pakte het behoorlijk professioneel aan. Het geluid was goed, ik dook helemaal de geschiedenis in en ik vond het ontzettend leuk om te maken.
Alleen kost een goede podcast nogal veel tijd.
En toen belandde ik in de zeven-podcast-val: na zeven afleveringen kwam er niks meer.
Ik denk nog steeds dat die podcast een groot succes had kunnen worden. Misschien pak ik hem ooit weer op.
Ik heb ook Nittos Lounge gemaakt. Eigenlijk een soort The Happy Financial, maar dan over breien.
En recenter bedacht ik Create Slowly. Een platform waarop ik mensen wilde helpen om met een creatieve hobby te beginnen.
Want ik heb zelf ontzettend veel hobby’s en merk dat dingen die voor mij heel logisch zijn, dat voor iemand anders helemaal niet hoeven te zijn.
Als iemand tegen mij zegt: ik wil leren breien, dan weet ik waar je wol kunt kopen, waar je een patroon vindt en wat je nodig hebt om te beginnen.
Veel mensen hebben geen idee.
Dus natuurlijk dacht ik meteen: daar kan ik iets mee.
Een goed businessidee kan nog steeds een slecht idee voor jou zijn
Ik had Create Slowly al behoorlijk snel in mijn hoofd uitgewerkt.
Tot ik ging kijken wat ervoor nodig was om wéér een compleet nieuw platform op te bouwen.
Een nieuwe website. Nieuwe content. Nieuwe social media. Een nieuw publiek opbouwen. En vervolgens moet je het natuurlijk allemaal blijven onderhouden.
Daar gaat ontzettend veel tijd en energie in zitten.
En ja, uiteindelijk moet er ook gewoon geld verdiend worden.
Dus begon ik me af te vragen: wil ik hier daadwerkelijk een bedrijf van maken?
Voorlopig was mijn antwoord nee.
Niet omdat ik het geen goed idee vind. Juist wel. Maar ik vind het ook heerlijk om creatieve hobby’s te hebben waar helemaal geen businessmodel aan vastzit.
Ik wil kunnen breien zonder te bedenken dat ik daar nog drie Reels over moet maken.
Soms mag een hobby dus ook gewoon een hobby blijven.
Al vond een vriendin van mij wel dat ik héél snel over het hele idee heen stapte. Volgens haar was het een goed idee en schreef ik het alweer af voordat ik het überhaupt een serieuze kans had gegeven.
En daar had ze ook wel een punt.
Want dat is de andere kant.
Ik ben heel goed in beginnen
Het allerleukste aan een nieuw businessidee vind ik namelijk het begin.
Dat enthousiasme als je ineens iets bedenkt. De mogelijkheden zien. Het plan maken. Iets wat alleen in je hoofd bestaat daadwerkelijk gaan bouwen.
Daar krijg ik ontzettend veel energie van.
Het day-to-day management dat daarna komt, daar word ik een stuk minder gelukkig van.
Als het eenmaal staat en het nieuwe eraf is, kan mijn interesse ook snel verdwijnen.
En voor ik het weet heb ik alweer een volgend idee.
Ik heb lang gedacht dat ik daar iets aan moest veranderen. Dat je als succesvolle ondernemer uiteindelijk op een bepaalde manier je bedrijf moet runnen.
Maar waarom eigenlijk?
Na tien jaar ondernemen weet ik inmiddels veel beter waar ik goed in ben. Ik ben iemand die graag nieuwe dingen bedenkt, bouwt en uitprobeert.
Daar hoef ik niet vanaf.
Ik moet alleen zorgen dat ik mezelf niet iedere keer opnieuw een compleet bedrijf cadeau doe.
Misschien heb ik helemaal geen nieuw bedrijf nodig
Dat is iets wat ik de laatste tijd steeds beter begin te begrijpen.
Veel van mijn nieuwe ideeën ontstaan namelijk vanuit dezelfde behoefte: ik wil creatief bezig zijn. Ik wil iets nieuws maken. Ik wil mezelf blijven uitdagen.
En jarenlang vertaalde ik dat heel makkelijk naar: dan moet ik dus iets nieuws beginnen.
Maar dat hoeft helemaal niet.
Ik kan die creativiteit ook kwijt in The Happy Financial.
Ik ben accountant van huis uit en heb daardoor lang gedacht dat alles wat ik doe over finance moet gaan. En blijkbaar vond ik ook dat finance er op een bepaalde manier uit moest zien.
Maar wie zegt dat?
Omdat ik over geld praat, hoeft alles toch niet meteen blauw en zakelijk te zijn?
Ik hou van kleur. Van glitter. Van dingen net even anders doen.
Ik ben nu eenmaal niet de standaard financial en dat wil ik ook helemaal niet zijn.
Hetzelfde geldt voor de onderwerpen waarover ik praat. Ik ben niet alleen accountant. Ik ben inmiddels ook tien jaar ondernemer en weet ontzettend veel over marketing, sales en het bouwen van een bedrijf.
Misschien hoef ik dus niet steeds ergens anders opnieuw te beginnen om mezelf te blijven uitdagen.
Ik kan mijn bestaande bedrijf ook laten veranderen.
Nieuwe ideeën zijn niet het probleem
Ik zou mezelf dan ook nooit adviseren om minder ideeën te hebben.
Integendeel.
Ik zoek de situaties waarin ik nieuwe ideeën krijg juist bewust op. Ik ga naar ondernemersevents. Ik praat met andere ondernemers. Ik wandel veel. Ik zorg dat ik uit mijn eigen bubbel kom.
Want nieuwe ideeën zorgen ervoor dat je niet stilstaat.
En zeker nu ontwikkelingen zo ontzettend snel gaan, onder andere door AI, denk ik dat die creativiteit als ondernemer alleen maar belangrijker wordt.
Een bedrijf kan er over een half jaar alweer heel anders uitzien. Je moet kunnen schakelen, nieuwe mogelijkheden zien en dingen durven proberen.
Juist je eigen creativiteit kan daarin het verschil maken.
Maar ik heb ook geleerd dat je moet oppassen dat een nieuw idee niet steeds een reden wordt om opnieuw te beginnen.
Ik zie ondernemers iets maken, het op de markt brengen en na een tijdje concluderen dat het niet werkt omdat het niet snel genoeg verkoopt.
Dus beginnen ze aan iets nieuws.
Terwijl er misschien helemaal niets mis was met het product.
Misschien moest de marketing beter. Misschien moest de boodschap anders. Misschien had het simpelweg meer tijd nodig.
Als je iedere keer opnieuw begint, geef je nooit iets de tijd om daadwerkelijk goed te worden.
Dus schrijf die tien miljoen ideeën vooral op. Onderzoek ze. Probeer dingen. Zorg dat je in omgevingen komt waarin je geïnspireerd raakt.
Maar stel jezelf ook de vraag waarom je zo graag iets nieuws wilt beginnen.
Heb je daadwerkelijk een beter businessidee?
Of heb je vooral behoefte aan iets nieuws, meer creativiteit of een nieuwe uitdaging?
Misschien hoef je daarvoor helemaal geen nieuw bedrijf te beginnen.
Soms moet je gewoon wat glitter toevoegen aan het bedrijf dat je al hebt.
Coverfoto: Charlotte Grips
